تحليل نيروها و عوامل پيش برنده و بازدارنده توسعه متوازن در دهستان‌هاي استان لرستان

سكونتگاه‌هاي انساني به عنوان نظام‌هاي فضايي همواره تحت تاثير نيرو‌ها و عوامل متعدد دروني و بيروني و با حالت بازدارندگي و پيش برندگي اين نيروها در حال تحول مي‌باشند؛ كه اين مهم موجب پراكندگي متفاوتي از نظر جمعيت و فعاليت در عرصه‌هاي سكونتگاهي شده و زمينه ي نابرابري و عدم توازن را فراهم ساخته است. استان لرستان نيز به تبع اثرگذاري عوامل دروني و بيروني در طي چند دهه گذشته توسعه نامتوازن فضايي را تجربه نموده است، به نحوي كه در برخي مناطق نيروهاي وادارنده توسعه و به تبع آن ساختارها و كاركردهاي وادارنده توسعه شكل گرفته و در برخي مناطق نه تنها ساختارهاي لازم شكل نگرفته بلكه در مواقعي نارسائي ساختاري موجب ركود كاركردي سكونتگاه ها در عرصه فضا شده است. پژوهش حاضر به دنبال تحليل نيروها و عوامل دروني و بيروني پيش برنده و بازدارنده ايجاد توسعه نا متوازن در استان لرستان از روش پژوهش تحليلي توصيفي، و از شيوه‌هاي تجزيه و تحليل كمي و آماري بهره گرفته است. نتايج به دست آمده از پژوهش حاكي از اين است كه در كنار چگونگي اثرگذاري هر كدام از نيروهاي دروني و بيروني بر توسعه نامتوازن در سطح دهستان‌هاي استان لرستان اصلاح انديشده شده ساختاري كاركردي در چارچوب توسعه محلي مي‌تواند در حركت به سمت توسعه متوازن و پايدار راهگشا باشد.