ضرورت طبقه‌بندي گواهينامه موتورسيكلت

امروزه سياست‌گذاري در زمينه قوانين راهنمايي و رانندگي در راستاي انضباط‌بخشي به رفتارهاي ترافيكي به‌ويژه در زمينه موتورسيكلت بسيار ضروري است. با وجود تنوع روزافزون بسيار زياد انواع موتورسيكلت به‌ويژه گسترش موتورسيكلت‌هاي برقي و ويژ‌گي‌هاي گوناگون آنها، فقط يك نوع گواهينامه براي رانندگي با آن وجود دارد. به‌‌علاوه، با توجه به فراگيري بسيار بالاي استفاده از آن در كشور و معضلات موجود در جامعه از جمله در زمينه ترافيك، آلايندگي زيست‌محيطي ناشي از ترافيك، افزايش مصرف سوخت در ترافيك و چالش‌هاي مربوط به فضاي پارك و مشابه آنها به‌‌ويژه در كلان‌شهرهاي كشور، ضروت بازنگري در گواهينامه موتورسيكلت را اجتناب‌ناپذير نشان مي‌دهد. از اين‌رو، پژوهش حاضر با هدف شناسايي ابعاد مختلف و تبيين ضرورت‌هاي طبقه‌بندي گواهينامه‌هاي موتورسيكلت، به بررسي امكان‌سنجي اين موضوع در كشور مي‌پردازد. در اين راستا با استفاده از روش‌شناسي كيفي و شيوه‌ي تحليل محتوا و از طريق منابع اسنادي به بررسي قوانين راهنمايي و رانندگي در كشورهاي مختلف جهان پرداخته است. يافته‌ها نشان مي‌دهد در بسياري از كشورهاي جهان گواهينامه‌هاي موتورسيكلت بيش از يك نوع و اغلب، سه يا چهار نوع هستند كه ويژگي‌هاي مختلفي براي هر يك از آنها تعريف شده است. اين طبقه‌بندي در آمريكا اغلب دو دسته (در ايالت‌هاي مختلف)، در چين سه دسته، هند، ژاپن و اتحاديه‌ي اروپا چهار دسته و تركيه و مالزي پنج دسته است. از اين‌رو، پيشنهادهايي در راستاي انتظام‌بخشي بيشتر به رفتارهاي ترافيكي و بهبود فرهنگ ترافيك ارائه شد كه مي‌توان به بازنگري جدي در مقررات گواهينامه موتورسيكلت و اعمال طبقه‌بندي آن حداقل در سه دسته اشاره كرد.