بررسي نقش ميانجي گري پليس زن در پيشگيري از تكرار بزه كاري نوجوانان (مطالعه موردي دواير مشاوره و مددكاري اجتماعي تهران بزرگ)

عدالت ترميمي تلاش مي نمايد با روش هايي مانند ميانجي گري   بتواند علاوه بر تأمين منافع تمام آسيب ديدگان از جرم، زمينه هاي بازپذيري و بازاجتماعي شدن مجرم را فراهم آورده و از تكرار بزه‌كاري پيشگيري نمايد. هدف تحقيق حاضر تبيين نقش ميانجي گري  پليس زن در پيشگيري از تكرار بزه كاري نوجوانان در دواير مشاوره و مددكاري اجتماعي كلانتري هاي پليس است. روش: تحقيق حاضر از نظر هدف كاربردي و به ‌لحاظ ماهيت توصيفي تحليلي است. جمع آوري داده ها از طريق مصاحبه و پرسشنامه‌ انجام شد. جامعه آماري را متخصصان پليس و كاركنان دواير مشاوره و مددكاري اجتماعي تهران بزرگ تشكيل مي دهند، كه تعداد 18نفر به روش گلوله برفي و 132 نفر  به روش تصادفي ساده تعيين گرديدند. براي روايي و پايايي مصاحبه از روش اعتبار دروني و قابليت بازيافت  پذيري، و پرسشنامه از روش اعتبار محتوايي و آزمون آلفاي كرونباخ استفاده گرديد. داده هاي اوليه از طريق تحليل محتوا و ثانويه از طريق آزمون‌هاي آماري مورد تجزيه و تجليل قرار گرفت. يافته ها: در اين پژوهش در مجموع 21 شاخص شناسايي گرديد كه با توجه به ادبيات نظري به ترتيب در مولفه احساس مسئوليت بزه كار با  7 شاخص، احساس شرمندگي بزه كار با 7 شاخص و اصلاح و بازپذيري با 7 شاخص دسته بندي گرديدند. يافته ها بيانگر اين است كه بين وضعيت موجود و مطلوب، مولفه هاوشاخص هاي ميانجي گري پليس زن در پيشگيري از تكراربزه كاري نوجوانان تفاوت معناداري معادل 2.85 وجود دارد.