بررسي رابطۀ سرمايۀ اجتماعي و سرمايۀ روان‌شناختي با عملكرد سازماني (مورد مطالعه: كسب‌وكارهاي كوچك شهر تبريز)

در دو دهه اخير، عملكرد سازماني به يكي از موضوعات مورد توجه و جذاب در زمينه‌هاي تحقيقاتي و كاربردي تبديل شده است. هدف از اين پژوهش بررسي تأثير سرمايه روان‌شناختي و سرمايه اجتماعي بر عملكرد سازماني بود. پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ روش توصيفي‌ـ همبستگي از نوع مدل‌سازي معادلات ساختاري است. جامعه آماري مد نظر همه كاركنان كسب‌وكارهاي كوچك شهر تبريز بودند. در مرحله اول با روش نمونه‌گيري خوشه‌اي 18 كسب‌وكار و در مرحله دوم از بين همه كاركنان (750 نفر) طبق فرمول كوكران 255 نفر به صورت تصادفي انتخاب شدند. گردآوري داده‏ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد (فلشيو و همكاران، لوتانز و همكاران) و تحليل داده‏ها با استفاده از دو نرم‌افزار SPSS18 و AMOS22 انجام شد. نتايج نشان داد بين سرمايه روان‌شناختي و سرمايه اجتماعي رابطه معنادار و مثبت وجود دارد. سرمايه اجتماعي و سرمايه روان‌شناختي نيز تأثير مثبت و معنادار بر عملكرد سازماني مي‌گذارند و تأثير سرمايه اجتماعي معنادارتر و قوي‏تر است. سرمايه روان‌شناختي از طريق متغير سرمايه اجتماعي به طور غير مستقيم بر عملكرد سازماني مؤثر است و سرمايه اجتماعي بين سرمايه روان‌شناختي و عملكرد سازماني نقش ميانجي دارد.