تأثير سلامت سازماني بر رفتار شهروندي سازماني با نقش ميانجي توانمندسازي روانشناختي در كاركنان شهرداري زاهدان

هدف از انجام اين تحقيق بررسي تأثير سلامت سازماني بر رفتار شهروندي سازماني با توجه به نقش ميانجي توانمندسازي روانشناختي در كاركنان شهرداري زاهدان بود. روش تحقيق توصيفي- پيمايشي و از نظر هدف كاربردي است. جامعه آماري شامل كليه كاركنان شهرداري زاهدان بوده كه تعداد آن‌ها 514 نفر بود و 214 نفر از آن‌ها با روش نمونه گيري تصادفي ساده به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوري داده ها از پرسش نامه استاندارد سلامت سازماني (هوي و همكاران،1396)، پرسش نامه توانمندسازي روانشناختي (اسپريتزر،1995) و پرسش نامه رفتار شهروندي سازماني (اورگان و كانوسكي،1996) استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از روش مدل سازي معادلات ساختاري به وسيله نرم‌افزار ليزرل استفاده شد. نتايج تحقيق نشان داد كه سلامت سازماني و توانمندسازي روانشناختي بر رفتار شهروندي سازماني اثر دارند. همچنين توانمندسازي روانشناختي در رابطه ميان سلامت سازماني و رفتار شهروندي سازماني نقش ميانجي جزئي دارد. براساس نتايج مي‌توان گفت كه مديران سازمان‌ها به منظور ارتقاء رفتار شهروندي سازماني بايد سلامت سازماني را بهبود بخشيده و در جهت توانمندسازي روانشناختي كاركنان گام بردارند.