مدل معنويت سازماني از ديدگاه اسلام در سازمان آموزش‌وپرورش براساس بيانات مقام معظم رهبري (مد ظله‌العالي)

معنويت، شرايط زيستي انسان را در زمان‌ها و مكان‌هاي مختلف در يك نظام فرامعرفتي اعتبار بخشيده است. هدف از انجام اين تحقيق، ارائه الگويي براي معنويت در سازمان آموزش‌وپرورش است. تحقيق ازنظر نوع، اكتشافي و ازنظر روش، كيفي است. جامعه آماري تحقيق شامل 7 نفر از خبرگان، 20 نفر از كارشناسان ارشد و 240 نفر از كارشناسان آموزش‌وپرورش قزوين بودند. براي شناسايي شاخص‌ها از مصاحبه نيمه‌ساختاريافته با خبرگان و كارشناسان ارشد استفاده شد. اطلاعات به‌دست‌آمده از مصاحبه‌ها با استفاده از روش تحليل محتوا در سه مرحله كدگذاري (باز، محوري و گزينشي) شدند. درنهايت، 53 شاخص به‌دست‌آمده در هفت مؤلفه و سه بعد دسته‌بندي شد. براساس پژوهش ميليمن و همكاران (2003)، سه سطح فردي، گروهي و سازماني و براساس بيانات مقام معظم رهبري به‌نقل از علوي و اسماعيلي (1397) مؤلفه‌هاي اقامه حق، دينداري، اخلاص عمل، ولايت‌مداري، بصيرت، فرهنگ شهادت، ساده‌زيستي و عدالت‌محوري براي معنويت درنظر گرفته شدند. سپس براي روايي سنجي الگوي به‌دست‌آمده پرسشنامه‌اي تنظيم و بين كارشناسان توزيع شد و با استفاده از فن تحليل عاملي تأييدي، روايي مدل و كليه شاخص‌ها مورد تأييد قرار گرفت.