بررسي ماهواره‌ها و سنجنده‌هاي شناسايي‌كننده گرد و غبار و هواويزها

امروزه فناوري سنجش از دور در مطالعه‌هاي مربوط به هواويزها و ذرات گرد و غبار كاربرد فراواني دارد و به دليل وسعت منطقه‌‌اي كه مورد پايش قرار مي‌‌دهد، همواره به عنوان يكي از كارآمدترين روش‌‌ها در مطالعه‌‌ي هم‌‌زمان پديده‌‌هاي مختلف اقليمي، اتمسفري و فرآيندهاي هيدرولوژيكي مد نظر محققان بوده است. اين فناوري تصاويري با پوشش و تكرار زياد در زمان‌‌هاي مختلف فراهم مي‌‌سازد و به همين دليل مي‌‌توان از آن براي پايش هواويزها و ذرات گرد و غبار استفاده كرد. سنجنده‌‌هاي مختلفي براي تشخيص هواويزها و گرد و غبار وجود دارد كه در اين مقاله به بررسي برخي از اين سنجنده‌‌ها شامل MODIS، SEVIRI، OMI، POLDERP، MISR، MERIS و AVHRR پرداخته شده‌‌است. نتايج بررسي‌‌ها نشان داد كه MODIS به دليل دارا بودن قدرت طيفي بالا، سنجنده‌‌اي پر قدرت براي شناسايي و پايش گرد و غبار است. تصاوير SEVIRI به دليل زمين ثابت بودن ماهواره، امكان پايش مستمر گرد و غبار را به ما مي‌‌دهد. سنجنده OMI مي‌‌تواند در هر دو شرايط ابري و بدون ابر براي تشخيص هواويزها به كار برده شود. POLDERP براي تشخيص ذرات ريز هواويز و MISR براي تشخيص زود هنگام طوفان گرد و غبار مناسب است. MERIS نيز داراي اندازه‌‌گيري‌‌هاي جهاني و AVHRR داراي پوشش جهاني روزانه و قدرت تفكيك مكاني بالا است. در نهايت مي‌‌توان اشاره كرد كه هر كدام از سنجنده‌‌ها قابليت‌‌هاي متفاوتي در تشخيص گرد و غبار و هواويزها دارند كه بسته به هدف مطالعه مي‌‌توان از داده‌‌هاي مربوط به يك سنجنده يا تركيبي از آن ها استفاده نمود.