بررسي كلينيكوپاتولوژي لنفوم هاي اوليه ي دستگاه عصبي مركزي در افراد مراجعه كننده به مراكز بيمارستاني دانشگاه شهيد صدوقي يزد از سال 1389 تا انتهاي سال 1394

زمينه و هدف: لنفوم اوليه ي سيستم عصبي مركزي نوعي لنفوم غيرهوچكين مهاجم نادر و اكسترانودال است كه معمولا مغز، نخاع ، مننژ و يا چشم را درگير مي كند. در اين مطالعه ما به بررسي كلينيكوپاتولوژي اين بيماري و ميزان بقا در بيماران شهر يزد پرداخته ايم. روش  بررسي: كليه نمونه هاي مربوط به لنفوم هاي سيستم عصبي مركزي از ابتداي سال هاي 1389 تا  پايان 1394 از گروه پاتولوژي دانشگاه علوم پزشكي شهيدصدوقي يزد استخراج و وارد چك ليست از قبل تهيه شده گرديد. ميزان بقا با مراجعه به مطب پزشكان انكولوژيست و نيز تماس تلفني با بيمار مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: اين مطالعه بر روي 15 بيمار با لنفوم اوليه سيستم عصبي مركزي انجام شد از اين تعداد 7 نفر (46.7 %) مرد و 8 نفر (53.3%) زن بودند. بيشتر بيماران با نقايص حركتي (33.3%)، علايم افزايش فشار داخل مغز (26.7%) و تشنج (20%) مراجعه كرده بودند. در تمامي موارد از نوع لنفوم منتشر سلول B و 13.3% از نوع درجه بالا بود. در بيشتر موارد (80%) ضايعه در يكي از نيمكره هاي مغزي بود. بيشترين فراواني مربوط به لوب تمپورال و پريتال بود. نتيجه گيري: لنفوم اوليه ي سيستم عصبي مركزي نوعي لنفوم غيرهوچكين مهاجم نادر و اكسترانودال هست. وضعيت كلينيكوپاتولوژي اين بيماري در مطالعه ي ما، تنها با تفاوت هاي اندك، مشابه با ساير مطالعات بود. ميانگين بقا در بيماران بدون نقص ايمني، اختلاف معناداري با بيماران مبتلا به نقص ايمني نداشت.