مديريت راهبردي توسعه گردشگري تفرجي شهرستان شهريار با اتكا به مدل PESTEL

گردشگري تفرجي را مي‌توان يكي از كم‌هزينه‌ترين انواع گردشگري نام برد. همچنين در گردشگري تفرجي يا همان روزانه مي‌توان گردشگري‌هاي متفاوتي را جاي داد مانند گردشگري كشاورزي، گردشگري شهري و گردشگري روستايي و... كه مي‌توان در يك گشت‌وگذار روزانه از آن لذت برد. منطقه موردمطالعه در اين تحقيق شهريار است كه با روستاهاي خود پيوند نزديك دارد و همچنين داراي باغات فراواني در داخل خود شهر نيز مي‌باشد. اما اين باغات نيز با توجه به درخواست افراد براي مسكن و ساير نيازهاي شهري روزبه‌روز از بين رفته است. ازاين‌رو مي‌توان پيوندي از گردشگري شهري، روستايي و كشاورزي را داشت و از تركيب اين سه نوع فعاليت گردشگري براي پيشبرد منطقه در زمينه گردشگري استفاده كرد تا بتوان جلوي تخريب باغات و اراضي مستعد كشاورزي را گرفت. ازآنجاكه اين پژوهش به دنبال شناسايي راهكارهاي رونق گردشگري تفرجي بوده است، در زمره پژوهش‌هاي توصيفيپيمايشي قرار مي‌گيرد و با بهره‌گيري از مدل‌هاي SWOT و PESTEL مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. همچنين عوامل سياسي، اقتصادي، اجتماعي، فناوري، محيط‌زيستي و حقوقي مؤثر بر توسعه گردشگري تفرجي مورد تحليل قرارگرفته و طبقه‌بندي‌شده است و به اين نتيجه نشان داد شهريار پتانسيل گردشگري تفرجي را دارد و بهينه در محدوده راهبرد تهاجمي قرار مي‌گيرد.