سنّت و نمود آن در شعر شفيعي كدكني

آشنايي عميق و همه جانبه شفيعي كدكني با ادب فارسي و تحقيق و تفحّص مستمر در متون و ديوان‌هاي شعري فارسي، سبب شده كه نشانه هاي بارزي از تأثير سنّت در شعر او ديده شود. اين تأثير در ابعاد ژرف ساختي و روساختي شعر او آشكار است، هم در زبان شعري شاعر ديده مي‌شود و هم در تصويرپردازي شاعرانه و هم در معنا و محتوي و مضامين شعري. شيفتگي او به سنّت شعري فارسي، سبب شده كه هر از گاهي عباراتي از اين شاعران را در شعر خود آورده و در بافتي هنرمندانه، نو وكهنه را با هم درآميزد. شاعر در بسياري موارد ابيات و مصراع‌هايي از شاعران سنّتي را در شعر خود آورده وگاه واژگان و تركيباتي را از آنان گرفته و در شعر خود ذكر كرده؛در برخي موارد، مضامين تكراري شاعران كلاسيك را در شعر خود وارد ساخته است.گاهي نيز تصويرهايي را از شاعران سنّتي و معاصر، آورده است. باورهاي عاميانه و اشارات تاريخي و اساطيري نيز از ديگر نشانه هاي توجّه شفيعي به سنّت است. هدف ما در اين مقاله، بررسي همه جوانب اين تأثيرپذيري و توجّه به سنّت است. براي اين منظور همه‌ي موارد ذكر شده در شعر شفيعي مورد پژوهش قرار گرفت و نمودهايي از اين تأثيرپذيري و گرايش به سنّت را آورديم.