اثر سطوح مختلف لسيتين سويا بر كيفيت مني و نسبت جنسيت اسپرم گاو هلشتاين با تكنيك Realtime qPCR

هدف: پژوهش حاضر به منظور بررسي استفاده از سطوح مختلف لسيتين سويا در رقيق كننده تريس بر كيفيت مني و نسبت جنسيت با استفاده از تكنيك realtime qPCR اجرا شد. مواد و روشها: نمونه گيري از چهار گاو نر نژاد هلشتاين، يك بار در هفته انجام شد و سپس نمونه هاي مناسب با هم مخلوط شدند. نمونه هاي اسپرم (در چهار تكرار) به سه گروه شامل صفر، يك و دو درصد لسيتين سويا اختصاص داده شد. و فراسنجه هاي كيفي و نيز نسبت جنسيت مني در آن ها تعيين شد. در اين تحقيق به منظور شستشوي مني و حذف سلول هاي مرده، از تكنيك شنا به‏سمت بالا (Swim up) استفاده شد. ژن‏هاي PLPو SRY به‏ترتيب براي جداسازي قطعات خاصي از توالي‏هاي كروموزوم X وY تكثير شدند. در اين روش PAR به‏عنوان ژن مرجع جهت نرمال سازي داده هاي حاصل از بيان ژن در واكنش real time -qPCR استفاده شد. نتايج: نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه تكنيك Swim up و سطوح مختلف لسيتين سويا موجب بهبود كيفيت مني شدند. علاوه‏ براين، استفاده از تكنيك Swim up باعث كاهش معني دار بيان ژنPLP (0.11±0.75) و افزايش معني دار بيان ژن SRY (0.13±1.37) شد. اما استفاده از سطوح مختلف لسيتين سويا تغييري در نسبت جنسيت اسپرم ايجاد نكرد. نتيجه گيري: به‏طوركلي، لسيتين سويا يك‏ جايگزين مناسب براي منابع حيواني بوده و موجب بهبود كيفيت مايع مني مي‏شود. با توجه به محدوديتهاي موجود در استفاده از منابع حيواني در رقيق كننده گاو، استفاده از لسيتين سويا به‏عنوان يك منبع گياهي پيشنهاد مي‏شود.