سير ساختاريابي سوره در تفاسير قرآن كريم

تقسيم قرآن مجيد به سوره‌ها، امري بر اساس حكمت الهي است و توجه به آن، از زمان آغاز نزول و نيز در آموزه‌هاي پيامبر اكرمN و اهل بيتM، با تعابير و از زواياي گوناگون وجود داشته و كمتر كسي است كه اين تقسيم‌بندي را صرفاً از روي تصادف و فاقد معنا بداند. سوره‌شناسي و توجه به ساختار سوره‌ها، امري است كه در زمان‌هاي اخير بيش از پيش محل توجه واقع شده و از جملۀ مشخصات مهم سبك و اسلوب قرآن و پايه‌اي براي تدبر نظام‌مند دانسته شده است. مقاله حاضر با بهره‌گيري از روش توصيفي ـ تحليلي و نيز توجه به آنچه تا كنون در اين زمينه انجام شده است، چگونگي بازتاب ساختار و ارتباطات دروني سوره‌ها را در تفاسير قرآن مورد تتبع قرار داده است. پژوهشي از اين دست، جايگاه مفاهيمي مانند وحدت موضوعي، جامعيت واحد، ساختار هندسي، تفسير ساختاري و نظم ساختاري را بيشتر و بهتر تبيين مي‌كند و نشان مي‌دهد كه شكل‌گيري و تكاملِ شناخت ساختار سوره مي‌تواند يكي از عوامل و راهكارهاي استنباط مفاهيم از آيات و سوره‌هاي قرآن كريم باشد.