اثر عوامل محيطي بر ميزان توليد علوفه مراتع استپي و نيمه‌استپي نيمه غربي استان اصفهان

در اين پژوهش، اثر عوامل محيطي بر توليد گونه هاي گياهي در برخي سايت هاي مرتعي استان اصفهان بررسي شد. نمونه برداري به روش سيستماتيك تصادفي در طول ده سال (1387-1377) انجام گرفت. در منطقه استپي تعداد چهار ترانسكت موازي به طول 400 متر و در منطقه نيمه استپي 6 ترانسكت به طول 200 متر مستقر شد. در طول هر ترانسكت در مراتع استپي منطقه مورد مطالعه تعداد 15 پلات (1 times;2) و در نيمه استپي تعداد 10 پلات (1 *1) قرار داده شد. در هر پلات توليد گونه هاي گياهي به روش نمونه گيري مضاعف محاسبه گرديد. لايه هاي رقومي متغيرهاي بيواقليمي و توپوگرافي در محيط 1/10 ArcGIS تهيه و مقادير مربوط به سايت هاي مرتعي استخراج گرديد. نمونه هاي خاك از سايت هاي مرتعي برداشت و برخي خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك اندازه گيري شد. از آناليز تطبيقي متعارفي براي بررسي ارتباط بين عوامل محيطي و توليد گونه هاي گياهي و از روش خوشه بندي براي گروه بندي سايت هاي مرتعي استفاد گرديد. نتايج نشان داد كه متغيرهاي حداقل دما در سردترين ماه، ميانگين دماي ساليانه، هدايت الكتريكي، درصد كربنات كلسيم و شن در منطقه استپي و عوامل بارندگي در مرطوبترين ماه، بارندگي سالانه، ارتفاع، ماده آلي و پتاسيم در منطقه نيمه استپي به عنوان تاثيرگذارترين عوامل بر توليد گونه هاي گياهي مطرح مي باشند. همچنين بيشترين ميزان ميانگين توليد در منطقه استپي و نيمه استپي (4/64 و 1/144 كيلوگرم در هكتار) به ترتيب متعلق به فرم رويشي بوته اي (2/61درصد) و گندميان (8/55 درصد) مي باشد.