بررسي اثرات كاربرد نيتروژن و فسفر بر عملكرد كمي و كيفي گلرنگ در منطقه سيستان

فاقد عنوان لاتين

اين آزمايش در سال 90-1389 در مزرعه ايستگاه تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي زهك اجرا شد. تيمارها شامل نيتروژن از منبع اوره در چهار سطح(شاهد)، 80، 160 و 240 كيلوگرم در هكتار به صورت 1/3 قبل از كاشت، 1/3 مرحله خروج از روزت و 1/3 قبل از گل دهي و تيمار فسفر در سه سطح صفر(شاهد )، 2P75 و 150 كيلوگرم در هكتار فسفات آمونيوم از كاشت بودند. آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب بلوك هاي كامل تصادفي و روي گلرنگ رقم پديده با 4 تكرار انجام شد. بر اساس نتايج تجزيه واريانس عملكرد دانه و روغن براي مصرف نيتروژن در سطح احتمال 1% و براي فسفر درسطح احتمال 5% و 1% و درصد روغن فقط براي نيتروژن در سطح احتمال 5% معني دار شد. بيشترين عملكرد دانه، درصد روغن و عملكرد روغن مربوط به تيمار 2P3N(مصرف160 كيلوگرم نيتروژن و 75 كيلوگرم فسفر در هكتار) به ميزان 4067 كيلوگرم در هكتار، 26/81 % و 1089 كيلوگرم در هكتار و كمترين آنها مربوط به تيمار شاهد 1P1N(عدم مصرف نيتروژن و فسفر) به ميزان 2208 كيلوگرم در هكتار، 25/07% و 552/7 كيلوگرم در هكتار بدست آمد. در آزمايش انجام شده بيشترين ارتفاع، تعداد غوزه در بوته و عملكرد بيولوژيك از بالاترين سطح مصرف كود نيتروژنه و فسفره مربوط به تيمار 3P4N (مصرف 240 كيلوگرم نيتروژن و 150 كيلوگرم فسفر در هكتار) به ميزان 134/4 سانتي متر، 12/90 غوزه و 18050 كيلوگرم در هكتار بود و به استناد بررسي هاي بعمل آمده تيمار 2P3N با 47/53 گرم بيشترين و تيمار 1P1Nبا 45/03 گرم كمترين مقدار وزن هزاردانه را به خود اختصاص دادند.

فاقد چكيده لاتين