بررسي محلول پاشي عناصر ريزمغذي آهن، روي و بُر و دو رژيم مختلف آبياري بر خصوصيات زراعي سويا

فاقد عنوان لاتين

به منظور بررسي تاثير محلول پاشي عناصر ريزمغذي آهن، روي و بُر در دو رژيم مختلف آبياري بر خصوصيات زراعي سويا لاين M9، آزمايشي به صورت طرح پايه بلوك هاي كامل تصادفي با 8 تيمار در 3 تكرار در منطقه الشتر، استان لرستان طي دو سال زراعي 1393-1392/1394-1393 به صورت دو آزمايش جداگانه انجام گرديد. در آزمايش اول، آبياري بعد از 50 ميلي­ مترتبخير از تشتك و در آزمايش دوم آبياري بعد از 100 ميلي ­مترتبخير از تشتك انجام گرفت. عناصر ريزمغذي شامل عدم محلول ­پاشي ريزمغذي، محلول پاشي عناصر ريزمغذي روي، آهن، بُر، روي+آهن، روي+بُر، آهن+ بُر و روي+آهن+ بُر بودند. نتايج نشان داد اثر آبياري بر صفات ارتفاع بوته، تعداد گره، تعداد غلاف در بوته، وزن هزار دانه، عملكرد روغن و عملكرد دانه در سطح احتمال يك درصد معني دار بود. اثر محلول­پاشي عناصر ريزمغذي بر صفات ارتفاع بوته، تعداد گره، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، وزن هزار دانه و عملكرد دانه در سطح احتمال يك درصد و بر صفت تعداد ساقه جانبي در سطح احتمال پنج درصد معني‌دار گرديد. بيشترين عملكرد دانه مربوط به تيمار آبياري پس از 50 ميلي‌مترتبخير از تشتك و محلول ­پاشي توام عناصر ريزمغذي روي، آهن و بُر با ميانگين 2561 كيلوگرم در هكتار و كمترين عملكرد دانه مربوط به تيمار پس از 100 ميلي‌مترتبخير از تشتك و عدم محلول پاشي عناصر ريزمغذي با ميانگين 1086 كيلوگرم در هكتار بود.

فاقد چكيده لاتين