تبيين رابطه بين توانمندسازي روانشناختي كاركنان و جو سازماني نوآورانه مدل سيگل و كايمر

نوآوري سازمان‌هاي بخش دولتي و گرايش آنان به سوي شركتي شدن و تمركز زدايي به دليل عدم انعطاف پذيري در ساختارهاي سنتي جنبشي را ايجاد كرده است كه نقش كاركنان و نياز به توانمندي آنان به عنوان مركز ثقل هرگونه تلاش براي كاهش اندازه سازمان و بهبود خدمات به مردم مورد تأييد قرار داده است. هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه بين جوّ سازماني نوآورانه و مؤلفه هايش با توانمنـدسازي روانشناختي در كاركنان سازمانهاي دولتي شهـرستان‌هاي رودسر و املش در استان گيلان مي باشد. جامعه آماري پژوهش را كليه كاركنان سازمانهاي دولتي شهرستان‌هاي رودسر و املش در سال 1394 تشكيل مي دهند كه تعداد 168 نفر با روش نمونه گيري تصادفي به عنوان نمونه آماري انتخاب گرديدند و از آنها خواسته شد تا پرسشنامه جوّ سازماني نوآورانه سيگل و كايمر و پرسشنامه توانمندسازي روانشناختي اسپريتزر را تكميل نمايند. جهت تحليل داده‌ها، از شاخص‌هاي ميانگين، انحراف معيار، ضريب همبستگي و تحليل رگرسيون استفاده شد. نتايج نشان داد كه بين جوّ سازماني نوآورانه با توانمندسازي روانشناختي همبستگي مثبت و معني داري وجود دارد. همچنين در سطح معناداري 001/0 حمايت از خلاقيت با اعتماد و نيز تأمين منابع براي نوآوري با تاثيرگذاري و اعتماد رابطه معناداري دارند. و در سطح معناداري 005/0 بين تأمين منابع جهت نوآوري با خودمختاري ارتباط مثبت و معناداري وجود دارد.

this article has no abstract