الگوي راهبردي در اداره امور ميراث فرهنگي و گردشگري مبتني بر تجارب نظام جمهوري اسلامي ايران

ميراث فرهنگي به‌عنوان نماد هر كشور،معرف تمدن،تاريخ و پيشينۀ آن مي باشد. سياست حفظ و نگهداري اين ميراث كهن نه‌تنها از بُعد فرهنگي بلكه ازنظر اقتصادي آيندۀ يك كشور و جايگاه آن را در ميان كشورهاي ديگر تضمين مي‌سازد. جمهوري اسلامي ايران با دارا بودن جاذبه‌هاي تاريخي و فرهنگي غني، جاذبه‌هاي طبيعي متنوع، صنايع‌دستي كم‌نظير و قابليت تبديل‌شدن به مقصد جهاني و بهره‌مندي از مزايا و منافع ميراث فرهنگي و گردشگري را دارد، تحقيق پيشروي براي دستيابي به الگويي راهبردي در اداره ميراث فرهنگي و گردشگري با استفاده از تجربيات نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران و بر پايه‌ي روش نظريه مبنايي صورت پذيرفته است. فرآيند گردآوري داده‌ها بر اساس نمونه‌گيري هدفمند و مصاحبه با 32 تن از مديران، مسئولان، اساتيد دانشگاه‌ها و خبرنگاران و صاحب‌نظران اداره ميراث فرهنگي و گردشگري صورت گرفته است. داده‌هاي به‌دست‌آمده در فرآيند كدگذاري (باز،محوري و انتخابي) كدگذاري قرارگرفته و پس از تحليل، الگوي راهبردي نهايي در اين مورد تدوين شد. با توجه به نتايج حاصل از روش نظريه مبنايي،الگويي مبتني بر تجربيات نظام براي دستيابي به اداره امور ميراث فرهنگي و گردشگري كارآمد ‌ارائه‌شده است.