اثر تمرين هوازي بر شاخص هزينۀ فيزيولوژيكي و حداكثر اكسيژن مصرفي در زنان مبتلا به مالتيپل اسكلروز

مقدمه: مالتيپل اسكلروز يك بيماري مزمن سيستم عصبي مركزي است كه منجر به تخريب ميلين مي شود. هدف از اين مطالعه، بررسي تأثير تمرين هوازي بر شاخص هزينۀ فيزيولوژيكي و حداكثر اكسيژن مصرفي زنان مبتلا به مالتيپل اسكلروز بود. مواد و روش ها: 15 زن (سن 8/22 ±33/68 سال) مبتلا به مالتيپل اسكلروز با 4 EDSS در اين مطالعه شركت كردند. شركت كنندگان به طور تصادفي به دو گروه آزمايش (8 نفر) و كنترل (7 نفر) تقسيم شدند. يك برنامۀ هوازي به مدت 8 هفته 3 روز در هفته، 4020 دقيقه در روز و با شدت 8060 درصد حداكثر ضربان قلب، طراحي شد. براي سنجش شاخص هزينۀ فيزيولوژيكي، حداكثر اكسيژن مصرفي و علاوه بر اين، استقامت در راه رفتن از افراد قبل و بعد از برنامه در هر دو گروه آزمايش و كنترل اندازه گيري شد. يافته ها: تجزيه و تحليل داده ها نشان داد كه تمرينات هوازي به طور قابل توجهي شاخص هزينۀ فيزيولوژيكي را در گروه آزمايش كاهش داد. علاوه بر اين پس از 8 هفته تمرين هوازي، حداكثر اكسيژن مصرفي و استقامت راه رفتن در گروه آزمايش به طور معني داري افزايش يافت. نتيجه گيري: تمرين هوازي در بيماري مالتيپل اسكلروز مي تواند استقامت راه رفتن را افزايش و شاخص هزينۀ فيزيولوژيكي را بهبود و حداكثر اكسيژن مصرفي را افزايش دهد. اين پتانسيل تمرينات هوازي را در درمان بيماران مبتلا به مالتيپل اسكلروز نشان مي دهد.