پاسخ عملكردي موتور اشتعال جرقه‌اي به افزودن گاز طبيعي به بنزين در شرايط فقيرسوز با نسبت تراكم 10

معايب استفاده از دو سوخت بنزين و گاز طبيعي به‌صورت تك‌سوز در موتورهاي اشتعال جرقه‌اي، محققان را بر آن داشته است كه با استفاده از تركيب آن دو در موتور، بر مزيت‌هاي احتراق از جمله بهبود در عملكرد و كاهش در آلايندگي بيافزايند. از طرف ديگر استفاده از حالت فقيرسوز در موتور مي‌تواند موجب كاهش آلاينده‌هاي خروجي شود. در كار حاضر، تركيب‌هاي مختلف بنزين گاز طبيعي با سوخت غالب بنزين شامل ۱۰۰، ۸۷/۵، ۷۵ و ۶۲/۵ درصد وزني بنزين و مابقي گاز طبيعي (نام‌گذاري‌شده به‌ترتيب ۱۰۰G، ۸۷/۵G، ۷۵G و ۶۲/۵G) در حالت فقيرسوز با نسبت هم‌ارزي ۰/۹ بررسي شد. در سرعت rpm۱۸۰۰ و نسبت تراكم ۱۰ به‌ازاي هر تركيب در آوانس‌هاي مختلف، تغييرات فشار داخل سيلندر، ۳۵۰ سيكل پشت سر هم از يك موتور پژوهشي تك‌سيلندر ذخيره شد. اين داده‌هاي خام ابتدا پردازش و از نتايج آنها، آوانس بهينه عاري از كوبش هر تركيب استخراج شد. سپس عملكرد چهار تركيب در آوانس بهينه مربوط مورد ارزيابي و مقايسه قرار گرفت. نتايج نشان داد كه با افزايش حضور گاز طبيعي در تركيب ميزان آلاينده CO تقليل و مقدار HC ابتدا افزايش و سپس سير كاهشي داشت. ميزان NOx با افزايش حضور گاز طبيعي روند افزايشي داشت و در مجموع عملكرد ۷۵G در حالت فقير سوز نسبت به ۱۰۰G و ساير تركيب‌ها بهتر بود.