انواع سردردهاي تنشي و ميگرني ميان كاركنان پزشكي در بيمارستان سينا، تهران، ايران

مقدمه: سردرد يكي از شايع ترين سندرم هاي درد در انسان است كه مي تواند منجر به اختلال عملكرد اجتماعي و شغلي شود. هدف از اين مطالعه بررسي شيوع انواع سردردهاي تنشي و ميگرني ميان كاركنان بيمارستان سينا، تهران، ايران و ارتباط آن با متغيرهاي جمعيت شناختي اجتماعي و عوامل روانشناختي بود. مواد و روش ها: اين مطالعه مشاهده اي تحليلي بر روي 590 نفر از كاركنان بيمارستان سينا در تهران، ايران توسط يك روش نمونه گيري تصادفي انجام شد. شيوع سردردهاي تنشي و ميگرن در ارتباط با متغيرهاي روانشناختي و جمعيت شناختي اجتماعي ارزيابي شد. اطلاعات مورد نياز با استفاده از يك پرسشنامه جمع آوري شد و تشخيص نوع سردرد توسط متخصص داخلي مغز و اعصاب تأييد گرديد. يافته ها: شيوع سردرد در جمعيت مطالعه ما 129 مورد در ميان 590 نفر (21/8 درصد) كه 58 نفر (9/8 درصد) ميگرن، 67 نفر (11/3 درصد) سردرد تنشي و 4 نفر (0/67 درصد) سردرد تنشي - ميگرني بود. اين سردردها در پرستاران، كاركنان با درجه ليسانس يا بالاتر، پرسنل با ساعت كاري بيشتر از 8 ساعت و پرسنل با شيفت ثابت صبح به طور معني داري بالاتر بود. سردرد تنشي همچنين يك ارتباط معني داري با خصوصيات روانشناختي از قبيل افسردگي، خستگي و نارضايتي شغلي داشت. در كاركنان با سردرد ميگرني، غيبت شغلي، مراجعه به پزشك و ناتواني در انجام كارهاي روزمره در طي سردرد آن ها در مقايسه با سردرد تنشي به طور معني داري بالاتر بود. نتيجه گيري: سردردهاي ميگرني و تنشي ارتباط معني داري با نوع شغل، سطح تحصيلات و نوع شيفت كاري داشت. از طرف ديگر سردردهاي ميگرني اثرات منفي بيشتري بر روي كيفيت كار در مقايسه با سردردهاي تنشي داشتند.