بررسي ارتباط پلي‌‌مورفيسم rs1801282 در ژن PPAR-γ با بيماري چاقي در افراد شركت‌كننده در مطالعه‌ي قند و ليپيد تهران

زمينه و هدف: چاقي يكي از مهمترين مشكلات در جوامع پيشرفته و دليل بيماري هاي قلبي عروقي، ديابت و فشار خون مي باشد. فنوتيپي پيچيده متاثر از هر دو عامل ژنتيك و محيط مي باشد. يكي از مهمترين ژن هايي كه در اين بيماري موثر است گيرنده ي فعال كننده ي تكثير پراكسيزوم (PPAR-γ )γ مي باشد. اين مطالعه به منظور بررسي ارتباط پلي مورفيسم Pro12Ala (rs1801282) در ژن مذكور با چاقي در جمعيت قند و ليپيد تهران انجام گرفت. روش بررسي: مطالعه ي كنوني در شهريور ماه 1393 در مركز تحقيقات سلولي و مولكولي پژوهشكده علوم غدد و متابوليسم دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي به مدت يك سال انجام شد. در مطالعه ي مورد شاهدي حاضر 239 نفر با وزن بيش از حد طبيعي و شاخص توده ي بدني بيشتر از kg/m^2 30 به عنوان گروه مورد و 240 نفر با وزن طبيعي با شاخص توده ي بدني كمتر از kg/m^2 25 به عنوان گروه شاهد از ميان جمعيت قند و ليپيد تهران انتخاب شدند. rs1801282 با استفاده از تكنيكTetra-primer amplification refractory mutation system-polymerase chain reaction ((T-ARMS-PCR تكثير، نمايان و تعيين ژنوتيپ شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه ارتباط معناداري بين بودن آلل خطر G در rs1801282 با چاقي در جمعيت قند و ليپيد تهران وجود داشت (P 0.001). فراواني ژنوتيپي و آللي rs1801282 در گروه بيمار و سالم به ترتيب 55/2% و 23/8% براي GG، 24/3% و 30/4% براي GC، 20/5% و 45/8% براي CC، 67% و 39% براي G، 33% و 61% براي C به دست آمد. نتيجه گيري: نتايج مطالعه نشان داد كه بودن آلل G مرتبط با rs1801282 مي تواند 1/7 برابر خطر ابتلا به چاقي را افزايش دهد. اين تفاوت ها در گروه بيمار و سالم نشان داد كه اين ماركر مي تواند يكي از ماركرهاي پيشنهادي جهت پيشگويي خطر چاقي باشد. تفاوت هاي آماري بين توزيع پلي مورفيسم يادشده در جمعيت تهران و ساير جمعيت ها وجود دارد. بنابراين تكرار مطالعه در جمعيت بزرگتر با بيماران مبتلاي بيشتر براي تعميم به همه جمعيت تهراني پيشنهاد مي گردد.