شناسايي تفاوت كانون توجه، احساس تنهايي، پذيرش و نگرش فرهنگي در افراد سالمند مستقر در مراكز نگهداري و سالمندان مستقل

زمينه: در سراسر عمر محيط زندگي افراد مي تواند نقشي اساسي در روند مباحث شناختي، رفتاري و حتي جسماني را سبب گردد، بنابراين هدف پژوهشي حاضر شناسايي تفاوت كانون توجه، احساس تنهايي، پذيرش و نگرش فرهنگي در افراد سالمند مستقر در مراكز نگهداري و سالمندان مستقل است. روش كار: روش پژوهش علي مقايسه اي بوده است و جامعه ي آماري پژوهش تمامي سالمندان زن 65 تا 75 ساله بدون مشكل شناختي بودند. نمونه آماري اين پژوهش شامل 35 سالمند مستقر در مراكز نگهداري و 35 نفر سالمندان مستقل كه هر دو گروه داراي عملكرد شناختي طبيعي و سالم به روش نمونه گيري غيرتصادفي دردسترس در شهرستان گرگان در تابستان 1397 بودند. شناسايي سلامت شناختي بر اساس تشخيص روان پزشك و شاخص سنجش وضعيت شناختي (SPMSQ) انجام گرفت و از آنها خواسته شد تا به پرسشنامه هاي مقياس پذيرش مارلو و كراون، مقياس احساس تنهايي (SELSAS)، پرسشنامه كانون توجه (FAQ) و ارزيابي نگرش هاي فرهنگي اجتماعي هافستد پاسخ دهند. داده ها با استفاده از روش آزمون ضريب تحليل واريانس چند متغيره مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: در مجموع بين شناسايي تفاوت كانون توجه، احساس تنهايي، پذيرش و نگرش فرهنگي در افراد سالمند مستقر در مراكز نگهداري و سالمندان مستقل با توجه به تحليل واريانس چند متغيره تفاوت معناداري در سطح (0.01= P) وجود داشت. نتيجه گيري: با توجه به نتايج تحقيق به طور كلي مي توان بيان نمود كه فراهم كردن مراقبت خانواده محور و اجراي مداخلات بهداشتي رفاهي توسط ارگان هاي ذيربط در مراكز نگهداري از سالمندان مي تواند در ارتقاء سلامتي عمومي سالمندان موثر باشد.