بررسي تبعيت دارويي بيماران پيش و پس از دريافت آموزش و دريافت پمفلت در مورد داروي لووتيروكسين

زمينه: تبعيت ضعيف يكي از علل پاسخ ناكافي بيماران تحت درمان با لووتيروكسين است. هدف از انجام اين مطالعه بررسي تاثير استفاده از آموزش اختصاصي و استفاده از پمفلت در مورد نحوه صحيح مصرف لووتيروكسين بر ميزان تبعيت بيماران بود. روش كار: مجموعاً 200 بيمار مصرف كننده لووتيروكسين با استفاده از پرسشنامه موريسكي از نظر تبعيت مصرف لووتيروكسين بررسي شدند. 100 بيمار، افراد گيرنده لووتيروكسين بصورت متداول و 100 بيمار ديگر، افرادي بودند كه تحت آموزش اختصاصي و دريافت پمفلت در مورد نحوه صحيح مصرف لووتيروكسين قرار گرفته بودند. يافته ها: بيماران در هر دو گروه از نظر توزيع جنسي، ميانگين سني، طول مدت مصرف لووتيروكسين، تعداد داروهاي مصرفي و شاغل بودن تفاوت معني داري نداشتند. در بيماران گروه بدون آموزش به ترتيب 52% و 8% و 10% داراي تبعيت ضعيف، متوسط و مناسب و در بيماران گروه گيرنده آموزش، تبعيت ضعيف، متوسط و مناسب به ترتيب 26% و 34% و 40% بود. آناليز كاي اسكوار نشان داد كه بين ميزان تبعيت و دريافت يا عدم دريافت آموزش رابطه معني داري موجود است(0.001=P) نتيجه گيري: استفاده از آموزش و ارائه پمفلت در مورد نحوه صحيح مصرف داروي لووتيروكسين و اهميت آن در درمان بيماران مبتلا به كم كاري غده تيروئيد در جمعيت ايراني سبب افزايش تبعيت بيماران از دستور مصرف ارائه شده توسط كادر درمان مي شود.