بررسي سطح سرمي 25 هيدروكسي ويتامين D در شيرخواران مبتلا به برونشيوليت

زمينه و هدف: برونشيوليت از شايعترين بيماري هاي دستگاه تنفسي تحتاني شيرخواران است. ويتامين دي، در برابر ابتلا به عفونت هاي دستگاه تنفسي تحتاني، نقش حفاظتي نشان داده است، بااين وجود نتايج محدود و متناقضي در ارتباط با سطح سرمي ويتامين دي با بروز برونشيوليت، در كودكان وجود دارد. هدف مطالعه ي حاضر مقايسه ي سطح سرمي اين ويتامين در شيرخواران سالم و مبتلا به برونشيوليت حاد بود. روش بررسي: اين مطالعه موردشاهدي در بيمارستان ابوذر شهر اهواز، از مهر ماه تا اسفند ماه سال ۱۳۹۳ انجام گرفت. سه گروه ۴۵ نفره از شيرخواران، شامل گروه كنترل، برونشيوليت شدت كم و شدت زياد، انتخاب شدند. معيار شدت برونشيوليت در اين مطالعه، امتياز حاصل از اندكس ارزيابي زجر تنفسي شيرخواران بود به طوري كه امتياز يك تا هشت برابر با شدت كم و امتياز ۹ تا ۱۷ معادل شدت زياد برونشيوليت لحاظ گرديد. سپس ml ۳ خون وريدي از آن ها گرفته شد و سطح سرمي 25(OH)D با استفاده از كيت مخصوص به روش آنزيماتيك سنجش گرديد. يافته ها: (۴۴/۴%)۶۰ نفر از شيرخواران، دختر و مابقي پسر بودند. ميانگين سني گروه كنترل، برونشيوليت شدت كم و شدت زياد به ترتيب ۵/۲±۱۱/۲، ۵/۸±۱۰ و ۴/۷±۹/۸ ماه بود (۰/۱=P). ميانگين سطح 25(OH)D در سه گروه كنترل، برونشيوليت شدت كم و شدت زياد به ترتيب ۱۹/۴±۲۸/۳، ۱۱/۷±۱۷/۷ و nm/l ۵/۷ ±۱۳/۶ بود. تفاوت معناداري بين سطح 25(OH)D گروه كنترل و برونشيوليت شدت كم (۰/۰۰۱=P) و شدت زياد (۰/۰۰۲=P) مشاهده شد، اما اين اختلاف بين دو گروه برونشيوليت شدت زياد و شدت كم معنا دار نبود (۰/۳=P). نتيجه گيري: در مطالعه ي حاضر سطح 25(OH)D، به طور معنا داري در گروه شيرخواران مبتلا به برونشيوليت، كمتر از افراد كنترل بود اما سطح 25(OH)D تأثيري بر شدت برونشيوليت نداشت