حذف فلزات سنگين توسط جدايه حل‌كننده ‌فسفات استخراج‌شده از پساب فلزي و نقش ‌آنزيم فسفاتاز در فرآيند حذف

اهداف: فلزات سنگين به‌دليل ماندگاري طولاني‌مدت، از مهم‌ترين آلاينده‌ها در محيط‌هاي خاكي و آبي هستند. هدف مطالعه حاضر، جداسازي باكتري حل‌كننده فسفات از پساب فلزي، بررسي ميزان مقاومت، حذف فلز توسط آن و تاثير فسفاتاز در حذف فلزات بود. مواد و روش‌ها: در مطالعه تجربي حاضر جداسازي باكتري حل‌كننده فسفات و شناسايي جدايه با آزمون‌‌هاي بيوشيميايي و مولكولي صورت گرفت. فسفاتاز به‌روش رنگ‌سنجي، ميزان مقاومت جدايه به فلزات با كمترين غلظت مهاركنندگي ((MIC و كشندگي MBC)) و ميزان حذف فلزات با جذب اتمي اندازه‌گيري شد. تغييرات سطح سلول‌هاي در معرض فلز با طيف‌سنجي تبديل فوريه مادون قرمز و اثر فسفاتاز در حذف فلزات بررسي شد. داده‌ها توسط آزمون دانكن به‌كمك نرم‌افزارهاي Excel ۲۰۱۳ و SPSS ۲۰ تحليل شدند. يافته‌ها: جدايه سراشيا پروتئوماكولانس شناسايي شد كه اسيدفسفاتاز توليد مي‌كرد. بيشترين MIC۵۰ و MBC به‌ترتيب مربوط ‌به نيكل و سرب و بيشترين ميزان حذف مربوط به سرب بود. ميزان مقاومت جدايه به دو فلز كروم و كادميوم اندك و MIC آنها به‌ترتيب كمتر از ۰/۱ و كمتر از ۱ميلي‌مولار، و ميزان حذف كروم و كادميم به‌ترتيب حدود ۱۸% و ۴۸% به‌دست آمد. طول موج cm۱۳۳۹/۹۸۸ مربوط به Pb۳(PO۴)۲ در سلول‌هاي تيمارشده با ۵ميلي‌مولار سرب مشاهده شد. سويه جداشده در مورد سرب بيشترين مقاومت و حذف را نشان داد. مكانيزم حذف نيكل تنها مربوط به عوامل سطح سلولي بود، در حالي كه سرب علاوه بر سلول، توسط فسفاتاز نيز حذف شد. نتيجه‌گيري: سراشيا پروتئوماكولانس باكتري حل‌كننده فسفات پساب فلزي است. اين باكتري آنزيم فسفاتاز توليد مي‌كند كه عامل حذف فلز سرب است.