تأثير هشت هفته تمرينات تركيبي بر توانايي ايستادن و راه رفتن مردان بي‌تحرك 65 تا 80 ساله

پيش زمينه و هدف: تعادل مهم ترين فاكتور آمادگي حركتي سالمندان است. هدف از اين تحقيق بررسي تأثير هشت هفته تمرينات تركيبي بر توانايي ايستادن و راه رفتن مردان بي تحرك 65 تا 80 ساله بود. مواد و روش ها: روش اين تحقيق از نوع نيمه تجربي با طرح پيش آزمون پس آزمون با يك گروه مداخله تمريني و يك گروه كنترل بود. در اين روش 30 مرد سالمند (سن: 4.45 plusmn;72.23، قد: 4.86 plusmn;160.4، وزن: 5.43 plusmn;66.23 و شاخص توده بدني: 1.32 plusmn;25.71) به طور هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه تجربي و كنترل قرار گرفتند. توانايي ايستادن آزمودني ها توسط تست رامبرگ و توانايي راه رفتن آن ها توسط تست زمان برخاستن و رفتن موردسنجش قرار گرفت. ابتدا از هر دو گروه، پيش آزمون اين دو تست به عمل آمد. سپس گروه تجربي به مدت هشت هفته و هر هفته شش جلسه و هر جلسه براي مدت يك ساعت پروتكل تمرينات تركيبي را انجام داد و گروه كنترل نيز فقط فعاليت هاي روزمره خود را انجام داد. پس از هشت هفته، از آزمودني هاي هر دو گروه پس آزمون گرفته شد و نتايج به وسيله نرم افزار spss نسخه 20 و آزمون تحليل كوواريانس (ANCOVA) موردبررسي و مقايسه قرار گرفت. يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس، اختلاف معناداري را در پس آزمون تست هاي رامبرگ و زمان برخاستن و رفتن، بين دو گروه نشان داد (0.05 P). بحث و نتيجه گيري: با توجه به نتايج به دست آمده مشخص شد كه تمرينات تركيبي، توانسته توانايي ايستادن و راه رفتن مردان بي تحرك 65 تا 80 ساله را افزايش دهد.