بررسي عوامل تنش‌زا در ليبر و اطاق زايمان بر دانشجويان مامايي دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم پزشكي تهران

پيش زمينه و هدف: آموزش باليني بخش اساسي و مهم آموزش در علوم پزشكي است و دانشجويان در حين تحصيل با تنش هاي زيادي مواجه مي شوند. هدف از اين مطالعه بررسي عوامل تنش زا در آموزش باليني خصوصاً در ليبر و اطاق زايمان بر دانشجويان مامايي واحد علوم پزشكي تهران، دانشگاه آزاد اسلامي است. مواد و روش كار: در اين مطالعه توصيفي ndash;تحليلي 253 دانشجوي ترم 5 الي 8 مامايي كه تجربه گذراندن يك واحد كارآموزي بارداري و زايمان داشتند در سال 1393 بر اساس پرسشنامه اي مشتمل بر دو قسمت، مشخصات فردي و 48 سؤال مرتبط با عوامل تنش زا در 6 حيطه باليني بررسي شدند. عوامل تنش زا بر اساس مقياس رتبه اي ليكرت بررسي شدند. جهت تجزيه وتحليل متغيرها از آمار توصيفي، ميانگين و انحراف معيار و آزمون هاي آماري تي مستقل و تحليل واريانس يك طرفه استفاده شد. يافته ها: در مقايسه ميانگين نمره تنش در 6 حيطه موردبررسي ارتباطات بين فردي 14، برنامه ريزي آموزشي 21، محيط آموزش 11، اقدامات باليني 29، احساسات ناخوشايند 32 و تجارب تحقيرآميز 19، بيشترين ميزان تنش در حيطه احساسات ناخوشايند بود و در اين حيطه نيز بيشترين عامل تنش، ترس از انتقال بيماري هاي واگيردار. بين ميزان تنش درترم 5 و ترم 8 اختلاف آماري معني دار بود و ميزان تنش در ترم 5 بيشتر بود p 0/001؛ و همچنين ميزان تنش در افراد متأهل كمتر از مجردها بود p 0/036. بحث و نتيجه گيري: ازجمله اقداماتي كه جهت كاهش تنش مي توان انجام داد، رفع عوامل محيطي تنش زايي كه قابل اصلاح هستند، آموزش مؤثر به دانشجو براي مديريت تنش و ارتقاي مهارت مربيان در جهت كاهش تنش با برگزاري كارگاه هاي آموزش ضمن خدمت و تشكيل كميته مي باشد.