تحليل عامل تاييدي ابزار كودك آزاري در كودكان اهوازي

زمينه و هدف: كودكان، آسيب پذيرترين گروه ها در جوامع هستند. كودك آزاري پديده اي پيچيده است. هدف از اين مطالعه، تحليل عامل تأييدي ابزار كودك آزاري در كودكان اهوازي است. روش كار: اين مطالعه توصيفي تحليلي است. جامعه آماري پژوهش حاضر، تمامي دانش آموزان 8 13 ساله شهر اهواز بود كه در سال تحصيلي 1395-1394 در مقطع ابتدايي مشغول تحصيل بودند. حجم نمونه آماري بر اساس تعداد سؤال ها تعيين شد. از شاخص هاي ميانگين واريانس استخراج شده و پايايي مركب براي انجام الگوي معادلات ساختاري در قالب دو رويكرد تحليل عاملي تاييدي مرتبه اول و دوم استفاده شد. نتايج: يافته هاي تحليل عاملي تأييدي نشان داد الگوي فرم كوتاه سه عاملي سازه كودك آزاري، شامل حيطه هاي روانشناختي، بدني و غفلت داراي برازندگي مناسبي بود. همچنين، الگوي تحليل عامل تاييدي مرتبه اول نسبت به تحليل عامل تاييدي مرتبه دوم از وضعيت مطلوب تري برخوردار بود. نتيجه گيري: نتايج نشان داد نسخه اهوازي پرسشنامه كودك آزاري از روان سنجي قابل قبولي برخوردار است.لازم است تفاوت ديدگاه والدين و كودكان در مطالعات آينده مد نظر قرار گيرد.