بررسي ارتباط بين سطح سرمي اينهيبين A و پيامدهاي بارداري

سابقه و هدف: در بعضي از مطالعات نشان داده ‌شده است سطح غيرطبيعي بيوماركرها ممكن است با پيامد نامطلوب حاملگي همراه باشد. در اين راستا مطالعه حاضر به‌منظور تعيين ارتباط بين سطح سرمي اينهيبين A و پيامد‌هاي بارداري انجام شد.مواد و روش‌‌ها: اين مطالعه كوهورت گذشته‌نگر در سال 1397 در بيمارستان فاطميه همدان انجام شد. داده‌هاي مربوط به اينهيبين A 560 زن باردار در هفته 15 تا 20 بارداري جمع‌آوري شد. سطح اينهيبين A كمتر از 0.5 ميلي‌مول (MOM) پايين و بيشتر از 2 ميلي‌مول بالا در نظر گرفته شد. وزن هنگام تولد، سن حاملگي، اسكور آپگار، بروز پره‌اكلامپسي، مرگ داخل‌رحمي جنين (IUFD) و انجام سزارين در بيماران بررسي شد. براي تشخيص عوارض نامطلوب حاملگي، سطح منحني ROC محاسبه شد. داده‌ها با نرم‌افزار stata نسخه 14 تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها: از بين زنان بارداري كه شرايط ورود به مطالعه را داشتند، 33 نفر (5.9 درصد) به‌دليل نقص داده‌ها و دردسترس‌نبودن از مطالعه خارج شدند. از 527 بيمار باقي‌مانده، 378 نفر (71.7 درصد) سطح اينهيبين A نرمال، 26 نفر (4.9 درصد) سطح سرمي پايين و 123 نفر (23.3 درصد) سطح سرمي بالا داشتند. بيماراني كه سطح سرمي اينهيبين A بالاتري داشتند در مقايسه با افرادي كه سطح نرمال يا پايين داشتند، با اختلاف معني‌داري خطر پره‌اكلامپسي، كم‌وزني هنگام تولد و نارس‌بودن در آن‌ها بيشتر بود (P 0/05).نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌هاي مطالعه سطح بالاي اينهيبين A در هفته 15 تا 20 بارداري مي‌تواند با خطر بروز پره‌اكلامپسي، كم‌وزني هنگام تولد و نارس‌بودن همراه باشد.