اثربخشي روان‌درماني گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد بر افزايش كيفيت زندگي زنان مبتلا به سرطان پستان

پيشزمينه و هدف: هدف پژوهش حاضر، تعيين اثربخشي روان درمان گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد بر افزايش كيفيت زندگي بيماران مبتلا به سرطان پستان بود. مواد و روش كار: بدين منظور، طي يك پژوهش نيمه آزمايشي 30 نفر از زنان مبتلا به سرطان پستان بيمارستان اميد شهر اروميه به شيوه ي نمونه گيري در دسترس انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار گرفتند. طرح پژوهش از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل بود. گروه آزمايش به مدت 8 جلسه 90 دقيقه اي مداخلهي مبتني بر پذيرش و تعهد را دريافت كردند ولي مداخله اي بر روي گروه كنترل صورت نگرفت. هر دو گروه در دو مرحله پيش آزمون و پس آزمون به وسيله پرسشنامه كيفيت زندگي مخصوص بيماران مبتلا به سرطان پستان(QOL_BR23) مورد آزمون قرار گرفتند همچنين از روش تحليل كوواريانس جهت تجزيه و تحليل استفاده شد. يافته ها: نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه برنامه ي درماني توانسته است دو بعد سلامت اجتماعي و سلامت جسماني آزمودني هاي گروه آزمايش را بهبود ببخشد ولي در دو بعد سلامت روانشناختي و سلامت محيطي مداخله نتوانسته است وضعيت آزمودني ها را تحت تأثير قرار دهد. بحث و نتيجه گيري: بنابراين ميتوان اظهار داشت كه روان درماني گروهي مبتني بر پذيرش و تعهد ميتواند در ارتقاء كيفيت زندگي بيماران مبتلا به سرطان پستان مؤثر باشد.