تاثير دو داروي آتورواستاتين و آسپرين بر فنوتيپهاي سلولهاي سرطاني كبد در مدل كشت سلولي

سابقه و هدف: در بيماران مبتلا به ديابت نوع 2، بيماري هاي مرتبط با كبد يكي از دلايل ابتلا به سرطان كبد مي باشند. ابداع روشها و تركيبات دارويي جديد منجر به افزايش قابل توجه توانايي ما در درمان سرطانها مي گردد. اين تحقيق با هدف بررسي مقايسه اي اثر دو تركيب دارويي شناخته شده آتورواستاتين و آسپرين بر فنوتيپ هاي سلولهاي مدل سرطان كبد انجام شده است. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي پس از تهيه رده سلولي HepG2 از بانك سلولي ايران و كشت آن، اثرات سايتوتوكسيسيك، آپوپتوتيك و متاستاتيك دو داروي آتورواستاتين و آسپيرين هر كدام در غلظتهاي 50100200 ميكرو مولار در 7 گروه تحت تيمار و يك گروه كنترل به ترتيب وسيله آزمونهاي MTT، فلوسايتومتري و زايموگرافي مورد بررسي قرار گرفت. يافته ها: نتايج اين آزمونها بيانگر اثرات سايتوتوكسيك آتورواستاتين در تمامي غلظتهاي 50100200 ميكرو مولار (48%، 96/ 99% و 100 درصد) و اثرات سايتوتوكسيك اندك آسپيرين در تمامي مقادير به جز در غلظت 200 ميكرومولار بود كه عمدتا بصورت نكروز مشاهده گرديد (0/05 p). در مورد هر دو تركيب القاي آپوپتوز در يك غلظت مشخص به صورت موجي آغاز شد و استفاده همزمان اين دو تركيب، فرآيند آپوپتوز را از 6/8 و 3/22 به ترتيب براي استاتين و آسپيرين به 22/20 افزايش داده است (0/05 p). بررسي فعاليت آنزيم MMP2 به عنوان آنزيم كليدي در متاستاز، نشاندهنده كاهش اين فنوتيپ بود. نتيجه گيري: نتايج اين تحقيق نشان داد كه استفاده توام دو تركيب آتورواستاتين و آسپيرين قابليت القاي مرگ برنامه ريزي شده سلولي را در غلظت هاي پايين مي باشد.