نقش كاركرد خانواده در اضطراب و افسردگي نوجوانان

مقدمه: نوجواني يكي از دوره هاي بحراني در مراحل رشد انسان است و با توجه به مدل مك مستر، كاركردهاي خانوادگي همچون حل مسئله، ارتباط، نقش ها، پاسخ دهي عاطفي، مشاركت عاطفي و كنترل رفتار نقش مهمي در اين دوره ي بحراني ايفا مي كنند؛ بنابراين هدف از اجراي اين مطالعه بررسي نقش كاركرد خانواده در اضطراب و افسردگي نوجوانان بود. روش: در اين مطالعه ي توصيفي از نوع همبستگي، نمونه ي آماري كه از طريق نمونه گيري خوشه اي تعيين گرديد شامل 180 نوجوان دختر مي شد كه در حال تحصيل در مقطع اول، دوم و سوم دبيرستان بودند. فرم اطلاعات جمعيت شناختي، مقياس ارزيابي خانواده ي مك مستر، آزمون افسردگي بك و مقياس اضطراب كتل براي گردآوري اطلاعات مورد استفاده قرار گرفت. نتايج: يافته هاي مطالعه نشان داد كه دانش آموزان داراي اضطراب و افسردگي در مقايسه با نوجوانان سالم در زيرمقياس هايي همچون حل مسئله، پاسخ دهي عاطفي، مشاركت عاطفي و كنترل رفتار كاركردهاي خانوادگي ناكارآمدي را گزارش داده بودند. نتايج حاصل از تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه مشاركت عاطفي و كنترل رفتار بيش ترين نقش را در پيش بيني اضطراب و افسردگي نوجوانان ايفا مي كنند (01/0 p ). بحث و نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد كه اضطراب و افسردگي نوجوانان با كاركرد خانوادگي ناكارآمد آنان در ارتباط است؛ بنابراين روان درمانگران در طول فرايند درمان نوجوانان داراي اضطراب و افسردگي بايد از اين تأثير آگاه بوده و اهميت زيادي براي رابطه ي نوجوان با خانواده اش قائل باشند.