نقش تاب‌آوري و سرسختي روان‌شناختي در سلامت رواني افراد ورزشكار و غير ورزشكار

هدف: در اين پژوهش نقش تاب آوري و سرسختي روانشناختي در سلامت رواني افراد ورزشكار و غير ورزشكار بررسي شد. روش: روش تحقيق پژوهش حاضر توصيفي(همبستگي) است. تعداد 300 نفر (150 ورزشكار و 150 غير ورزشكار) به روش نمونه گيري در دسترس بعنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از پرسشنامۀ تاب آوري كونور و ديويدسون، سرسختي روانشناختي اهواز و سلامت عمومي استفاده شد. داده ها با ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون تحليل شد. نتايج: نتايج نشان داد بين تاب آوري، سرسختي روانشناختي و سلامت رواني رابطۀ معناداري وجود دارد. همچنين ميزان تاب آوري به همراه سرسختي روانشناختي افزايش سلامت رواني افراد ورزشكار و غير ورزشكار را پيش بيني و تبيين نمود. بحث و نتيجه گيري: يافته هاي اين پژوهش گوياي اصالت و اهميت سرسختي رواني و تاب آوري در پيش بيني سلامت رواني افراد ورزشكار و غير ورزشكار بود. لذا برنامه ريزي لازم در جهت ترويج فرهنگ ورزش در جامعه به جهت اهميت و نقش موثري كه ورزش در ارتقاي شاخص هاي مهم سلامت روانشناختي دارد پيشنهاد مي شود.