بررسي خصوصيات روانسنجي مقياس نااميدي كودكان

مقدمه: پيش‌بيني در خصوص پيشرفت برنامه‌ها جهت دستيابي به هدف، در اميد و حس شكست در نااميدي متجلي مي‌شود، بنابراين داشتن ابزاري مناسب در اين خصوص از اهميت ويژه‌اي برخوردار مي‌باشد. لذا هدف پژوهش حاضر بررسي خصوصيات روانسنجي مقياس نااميدي كودكان كازدين، راجرز و كولباس (1986) در كودكان ايراني بوده است. روش: نمونه آماري اين پژوهش عبارت بود از 482 دختر و پسر دوره ابتدايي شهر تهران كه به روش خوشه‌اي چندمرحله‌اي از جامعه آماري انتخاب شدند. ابزار پژوهش عبارت بود از مقياس نااميدي كودكان كازدين و همكاران (1986). جهت بررسي پايايي مقياس از ضريب آلفاي كرونباخ و جهت بررسي روايي مقياس از روايي محتوا، روايي سازه، روايي همزمان و روايي عاملي استفاده شد. نتايج: ضرايب آلفاي كرونباخ به دست آمده حاكي از پايايي بالاي مقياس در هر دو عامل انتظارات آينده و شادكامي و نتايج تحليل عاملي تأييدي نشان‌دهنده برازش خوب مدل در تعيين عامل‌ها به شكل اوليه بيان شده توسط كازدين و همكاران (1986) بود. بحث و نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج پژوهش، مقياس نااميدي كودكان در بررسي وضعيت نااميدي كودكان در دو عامل نگاه به آينده و شادكامي دانش‌آموزان دبستاني شهر تهران ابزاري پايا و رواست.