كارآمدي شناخت‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر افسردگي، اضطراب، استرس ادراك شده و كيفيت زندگي زنان مبتلا به HIV

مقدمه: توجه به حالات روانشناختي زنان مبتلا به ويروس نقص ايمني انساني به دليل تاثير نيرومند بر سير و پيش‌آگهي بيماري و كيفيت زندگي آن‌ها بسيار مهم است. پژوهش حاضر با هدف بررسي كارآمدي شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر افسردگي، اضطراب، استرس ادراك شده و كيفيت زندگي زنان مبتلا به ايدز انجام شد. روش: پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون _ پس‌آزمون با گروه كنترل و دوره پيگيري بود. در اين پژوهش 24 نفر از زنان مبتلا به ايدز مثبت استان تهران به روش غيرتصادفي داوطلبانه انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند و با استفاده از نمونه برگ جمعيت‌شناختي، مقياس افسردگي مركز مطالعات همه گير شناختي، مقياس اضطراب زونگ، مقياس استرس ادراك شده كوهن و پرسشنامه كيفيت زندگي سازمان جهاني بهداشت مورد پيش‌آزمون قرار گرفتند. سپس گروه آزمايش به مدت 8 جلسه تحت آموزش شناخت درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي قرار گرفت و گروه گواه هيچ مداخله‌اي دريافت نكرد. در پايان هر دو گروه مورد پس‌آزمون قرار گرفتند و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار اس. پي. اس. اس. 21 و روش تحليل واريانس مكرر چندمتغيري مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند . نتايج: يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه بين دو گروه گواه و آزمايش تفاوت معناداري وجود دارد (P 0.001). به طوري‌كه، ميانگين نمرات افسردگي، اضطراب و استرس ادراك شده گروه آزمايش به طور معناداري كاهش يافته و ميانگين نمرات كيفيت زندگي افزايش يافت. بحث و نتيجه‌گيري: بنابراين، براساس نتايج چنين پژوهش‌هايي مي‌توان نتيجه گرفت كه به منظور بهبود كيفيت زندگي و كاهش علائم روانشناختي اين بيماران توجه به اين متغيرها طي كارآزمايي‌هاي باليني با هدف طراحي مدل‌هاي مداخله مناسب يا اصلاح مداخله‌هاي موجود سودمند خواهد بود.