تأثير كارآموزي بهداشت روان بر همدلي نسبت به اختلالات روانپزشكي در دانشجويان پرستاري

مقدمه: مطالعه ي حاضر با هدف تعيين تأثير كارآموزي روان بر همدلي نسبت به اختلالات روانپزشكي در دانشجويان پرستاري انجام شد. روش بررسي: اين مطالعه شبه تجربي است كه با طراحي يك گروهي پيش و پس آزمون انجام شده است. جامعه پژوهش 93 دانشجوي ترم 4 پرستاري شركت كننده در كارآموزي بهداشت روان در بيمارستان روانپزشكي ابن سينا مشهد بودند كه به صورت خوشه اي تصادفي و سهميه اي انتخاب شدند. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه همدلي پرستاران Jefferson بود كه در سه مرتبه (قبل از شروع كارآموزي، آخرين روز كارآموزي و يك ماه پس از پايان كارآموزي) تكميل گرديد. آناليز داده ها با استفاده از آزمون آناليز واريانس با اندازه گيري مكرر انجام شد. نتايج: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه از نظر تغييرات نمره كل همدلي بين مراحل قبل از شروع كارآموزي روان (5/12 ± 0/97)، آخرين روز كارآموزي روان (3/12 ± 9/98) و يك ماه پس از پايان كارآموزي روان (58/11 ± 0/100) تفاوت معناداري وجود داشت (p 0/005). نتيجه گيري: كارآموزي روان بر ارتقاء همدلي نسبت به اختلالات روانپزشكي در دانشجويان پرستاري مؤثر بود.