بررسي تاثير برنامه يادگيري اجتماعي، هيجاني بر بهبود پيشرفت تحصيلي و كاهش اختلالات رفتاري در افراد مبتلا به اختلال سلوك

مقدمه: اختلال سلوك يكي از مشكلات عمده در كودكي مي باشد. پژوهش حاضر نيز با هدف بررسي تاثير برنامه يادگيري اجتماعي هيجاني بر بهبود پيشرفت تحصيلي و كاهش اختلالات رفتاري در افراد مبتلا به سلوك انجام شد. روش كار: طرح پژوهش حاضر به صورت نيمه آزمايشي با دو گروه آزمودني بود. بدين صورت كه يك گروه 20 نفره شامل افراد مبتلا به اختلال سلوك و 20 نفر نيز شامل گروه كنترل بود. يعني افرادي كه مبتلا به اختلال سلوك بودند، اما مداخله اي براي آنها صورت نگرفت. ابزار پژوهش شامل پروتكل يادگيري اجتماعي هيجاني، پيشرفت تحصيلي و آزمون اختلالات رفتاري بود. تحليل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 23 و با استفاده از تحليل كوواريانس چند متغيره انجام شد. يافته ها: تحليل داده ها نشان داد كه بين ميانگين نمره هاي پيش آزمون و پس آزمون گروه آزمايش و كنترل تفاوت معني داري وجود داشت(P 0/01) ، به نحوي كه آموزش برنامه يادگيري اجتماعي هيجاني باعث بهبود پيشرفت تحصيلي و كاهش اختلالات رفتاري در افراد گروه آزمايش شده است، اما نمرات گروه كنترل در پس آزمون تغييري نسبت به پيش آزمون نداشتند. نتيجه گيري: با توجه به تاثيرات مثبت اين برنامه آموزشي بر پيشرفت تحصيلي و كاهش اختلالات رفتاري، اين روش مي تواند به عنوان يك روش موثر براي دستيابي به عملكرد مطلوب در افرادي كه اختلال سلوك دارند مورد استفاده قرار بگيرد.