اثر مصرف منيزيوم خوراكي بر مقدار پروتئين واكنشي C و پروفايل ليپيدي خون در مبتلايان به ديابت نوع دو

مقدمه: ديابت يكي از بيماري هاي مزمن بوده كه با تغييرات مواد ريز مغذي از جمله كاهش منيزيم، افزايش التهاب و از طرفي اختلال در متابوليسم ليپيدها همراه است. هدف از اين مطالعه بررسي اثر مصرف منيزيم خوراكي بر پروفايل ليپيدي، تنظيم قند خون و ميزان التهاب در بيماران ديابتي نوع 2 مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه مداخله اي 40 بيمار مبتلا به ديابت نوع دو (16 مرد و 24 زن) مراجعه كننده به مركز ديابت شهرستان سقز به طور تصادفي به دو گروه تقسيم شدند. بيماران گروه مورد به مدت يك ماه روزانه mg200 منيزيم و گروه شاهد دارونما دريافت نمودند. بلا فاصله قبل و بعد از دوره درمان از افراد مورد مطالعه جهت تعيين قند خون، هموگلوبين گليكوزيله (HbA1C)، منيزيوم و پروفايل ليپيدي نمونه خون گرفته شد. يافته هاي پژوهش: در اين مطالعه بين سطح سرمي منيزيوم و مقدار CRP همبستگي منفي ديده شد (01/0 P). ارتباط معكوسي نيز بين منيزيم و سطح سرمي HbA1c وجود داشت (05/0 P). در افراد گروه درمان ميانگين قندخون و ميزان هموگلوبين گليكوزيله به صورت معني داري كاهش يافت(001/0P lt;). به دنبال مصرف منيزيوم ميانگين سطح سرمي TG و LDL در گروه درمان نسبت به شروع مطالعه به صورت معني داري كاهش (05/0 p) و مقدار HDL افزايش يافت (001/0 p). بحث و نتيجه گيري: نتايج اين تحقيق نشان داد مصرف خوراكي منيزيوم در مبتلايان به ديابت نوع دو مي تواند سبب كاهش التهاب، تصحيح پروفايل ليپيدي و بهبود تنظيم قند خون مي گردد. به نظر مي رسد مصرف منيزيم خوراكي به مدت يك ماه در تصحيح پروفايل ليپيدي بيماران ديابتي نوع دو موثر باشد.