بررسي اثر پيش تغذيه عصاره ي آبي تمبر هندي (Tamarindus indica) بر حجم سكته مغزي و ارزيابي اختلالات نورولوژيكي در مدل جانوري رت

مقدمه: ايسكمي مغزي يكي از شايع ترين علل مرگ و مير در دنياست و يك نقص كانوني مغزي است كه به طور ناگهاني و در اثر كاهش خون رساني به بافت مغز پديد مي آيد. هدف از اين مطالعه بررسي ارتباط بين پيش تغذيه عصاره آبي تمبر هندي و حجم سكته مغزي و اختلالات نورولوژيكي در مدل سكته مغزي در موش صحرايي مي باشد. مواد و روش ها: در اين مطالعه تجربي 35 موش صحرايي نر نژاد ويستار به 5 گروه (7 تايي) تقسيم شدند، گروه كنترل ( تيمار با آب مقطر+ القاي ايسكمي)، سه گروه آزمايشي (تيمار با عصاره آبي تمبر هندي با دوز هاي 75،50 و100 ميلي گرم بر كيلو گرم + القاي ايسكمي) و گروه شم (آب مقطر و عدم القاي ايسكمي). تيمار به مدت 30 روز، به صورت خوراكي و از طريق گاواژ صورت گرفت. القاي ايسكمي از طريق انسداد شريان مغزي مياني به روش لونگا و همكاران صورت گرفت. داده هاي مربوط به ميزان آسيب بافتي با استفاده از آزمون آنوا وارزيابي اختلالات نورولوژيكي توسط آزمون من ويتني تجزيه و تحليل شدند. يافته هاي پژوهش: پيش تغذيه با عصاره تمبر هندي سبب كاهش حجم سكته مغزي كل، در دوز 75 ميلي گرم بر كيلوگرم (16/10±6/155)، 100 ميلي گرم بر كيلوگرم (33/16±83/88) نسبت به گروه كنترل (45/3 ±66/225) گرديد(p=0/000). هم چنين عصاره سبب كاهش امتياز نقص هاي نورولوژيك در دو گروه دريافت كننده دوز 75 و100 ميلي گرم بر كيلوگرم نسبت به گروه كنترل گرديد. بحث و نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه مصرف عصاره تمبر هندي مي تواند در كاهش علائم سكته مغزي ايسكميك موثر باشد.