ارزيابي و مقايسه كارايي بيمارستان ‌هاي استان اصفهان در سال‌ هاي قبل و بعد از اجراي طرح تحول نظام سلامت (1394-1391) با استفاده از مدل پابن – لاسو

مقدمه: ارزيابي شاخص ها به دليل اهميت در تحليل كارايي و بهره برداري اقتصادي از منابع، همواره مورد توجه بوده است. پژوهش حاضر به منظور ارزيابي هم زمان سه شاخص كليدي با استفاده از نمودار پابن لاسو انجام گرفته است. مواد و روش ها: اين پژوهش توصيفي تحليلي به صورت مقطعي و گذشته نگر انجام شده است. بيمارستانهاي اصفهان به تعداد 43 مركز، جامعه آماري پژوهش را تشكيل داده اند كه شامل مراكز دانشگاهي و غير دانشگاهي بود. داده هاي مربوط به چهار سال 1391 تا 1394 خورشيدي از معاونت درمان دريافت شده است. سپس شاخص هاي عملكردي با استفاده از فرمول و از طريق نرم افزار آماري Excel بدست آمده است و با ترسيم نمودار كارايي پابن لاسو تحليل انجام شده است. يافته هاي پژوهش: از مجموع مراكز در سال 1391، 9 مركز (20/9درصد) در ناحيه سوم (ناحيه كارا) قرار داشته است. در سال 1392، 8 مركز (6/18 درصد)، در سال 1393، 10 مركز (3/23 درصد) و در سال 1394، 16 مركز (37/2 درصد) در ناحيه سوم واقع بوده است. بحث و نتيجه گيري: در سال هاي بعد از اجراي طرح تحول، تعداد مراكز كارا افزايش و تعداد مراكز نا كارا كاهش يافته است كه اين افزايش بيشتر در مراكز دانشگاهي بوده و تغيير در مراكز خصوصي عكس بوده است. افزايش تعداد مراكز كارا در بيمارستان هاي دانشگاهي مركز شهر از سال اول (1393) و در مراكز دانشگاهي شهرستان ها از سال دوم (1394) پس از اجراي طرح تحول صورت گرفته است. تعداد مراكز واقع در ناحيه چهارم در سال هاي مطالعه ثابت بوده است.