اهميت نوع پايه و بستر ريشه زايي در تكثير رز به روش قلمه پيوندي (Stenting)

با توجه به مزاياي پيوند در تكثير و كشت تجاري رز، حل مشكلات و بومي سازي اجراي قلمه و پيوند همزمان آن، در كشور يكي از موضوعات تحقيقاتي مهم در اين محصول مي باشد. به منظور كاهش مدت زمان توليد رز پيوندي و مطالعه روش هاي مختلف تكثير و بسترهاي ريشه زايي رز، آزمايشي شامل دو نوع بستر ريشه زايي و سه روش تكثير قلمه و يا پيوند به روش قلمه پيوندي (stenting) بر روي دو نوع پايه نسترن معمولي (Rosa canina L.) و پايه اينرميس (R. canina Inermis ) بر رز تجاري رقم باكارا انجام شد. نتايج نشان داد كه استفاده از مخلوط ماسه و پيت به نسبت مساوي بهترين نتيجه را در درصد ريشهزايي قلمه ها و نيز سرعت ريشه زايي داشت. مقايسه ميانگين ها نشان داد كه درصد ريشه زايي، درصد كالوس زايي، طول ريشه، تعداد ريشه در بوته و نيز سرعت ريشه زايي در پايه نسترن بهتر از پايه اينرميس بود. افزايش درصد كالوس زايي موجب درصد ريشه دهي بالاتر شد و در تيمارهاي با سرعت ريشه دهي بيشتر تعداد ريشه تشكيل شده نيز بيشتر بود.