مباني و چالش‌هاي استناد به آيات قرآن كريم در علوم پزشكي

مقدمه: پزشكي يك علم كاربردي است. هدف آن، حفظ و ارتقاي سلامت انسان، درمان بيماري ها و بازتواني آسيب ديدگان است. اين منظور، با شناخت بيماري ها، تشخيص، درمان و جلوگيري از بروز آنها به انجام مي رسد. نظر به جايگاه قرآن كريم در زمينه بهداشت و سلامت، سهم بهره گيري از قرآن كريم در برون داد علوم پزشكي ايران اندك است. يكي از اوصاف قرآن كريم، ; شفاء (به كسر شين) است. از آنجا كه شفاء مسبوق به بيماري است، لذا در معناي بهبود و درمان بيماري و نيز سبب بهبود و درمان به كار مي رود. هدف اصلي نزول قرآن، هدايت معنوي انسان ها به سوي كمال و سعادت است. رسيدن به كمال، نيازمند پرورش روح و سلامت جسم و تغذيه آن است. هدف از اين مطالعه كه به روش توصيفي تحليلي نوشته شده، بررسي مهم ترين مباني و چالش هاي استناد به آيات قرآن كريم در علوم پزشكي بود. نتيجه گيري: مهم ترين مباني استناد به آيات قرآن كريم در علوم پزشكي عبارت است از: حكيمانه بودن قول و فعل ذات باري تعالي، شفابخشي قرآن كريم، فراعصري بودن و جاودانگي قرآن كريم و دعوت انسان به تفكر و دقت. همچنين استفاده از علوم غيرقطعي به عنوان قرينه، و تحميل مطالب علوم پزشكي بر آيه بدون درنظرگرفتن دلالت ظاهر آيه و قرائن موجود، از مهم ترين چالش هاي استناد به آيات قرآن كريم در علوم پزشكي است.