راهكار ايماني- شناختي سوره مباركه فجر در دست‌يابي به آرامش قلبي

مقدمه: يكي از دغدغه هاي مهم و همشيگي بشر دست يابي به آرامش است. در اين خصوص مكاتب گوناگون الهي و بشري راهكارهايي را ارايه مي دهند. در اين ميان در مكتب تعالي بخش اسلام نيز با محوريت قرآن كريم و روايات معصومين(ع) راهكارهاي شناختي و عملي متعددي براي دست يابي به آرامش توصيه شده است. هدف اين مطالعه مروري بر مفاد سوره مباركه فجر و ارايه يك راهكار ايماني شناختي براي رسيدن به آرامش و اطمينان قلبي بود. روش تحقيق اين پژوهش كتابخانه اي و با سبك تحليل محتوايي است كه در آن، آيات و روايات مرتبط مورد بررسي و تحليل قرار گرفتند. نتيجه گيري: با توجه به آموزه هاي سوره مباركه فجر، راه رسيدن به آرمش قلبي از بعد ايماني شناختي، باور به تقديرات حكيمانه خداوند و نگرش واقع بينانه به تمامي نعمت ها، حوادث، شرايط، و موقعيت ها بر اساس سنت هاي ثابت الهي، از جمله سنت «ابتلاء» و آزمايش است. فلسفه سنت ابتلاء، همانند ساير سنت هاي الهي تحقق هدايت عامه تكويني خداوند است. بر اساس آموزه هاي سوره مباركه فجر، «نگاه ابتلائي به نعمت ها و تمامي موقعيت هاي خوشايند و ناخوشايند» به عنوان يك عامل موثر و نقش آفرين در دست يابي به آرامش قلبي پايدار معرفي شده است.