مفهوم مراقبت هاي تسكيني پايان حيات از ديدگاه قرآن و حديث

مقدمه: مراقبت تسكيني براي همه افراد مشرف به مرگ كه به درمان جواب نمي دهند، كاربرد دارد و هدف اوليه آن حفظ كيفيت زندگي است. در ارتباط با بيماران مشرف به موت و احساس درماندگي آنان مباحث متعددي وجود دارد و مراقبت هاي پايان حيات، تسكين درد، مديريت محيط و لحظات احتضار بيمار، مرگ در آرامش، تسكين آلام اطرافيان بيمار مشرف به موت و ساير موارد، در عرصه مراقبت از آنها نه تنها توصيه مي شود، بلكه حتي قسمتي از حقوق بيمار و وظايف كادر درمان محسوب مي شود. هدف اين پژوهش، بررسي مفهوم مراقبت هاي تسكيني پايان حيات از ديدگاه قرآن و حديث بود. نتيجه گيري: بيمار در حال مرگ و اطرافيان وي از منظر اخلاق پزشكي حقوق خاصي دارند كه بايد از آن حقوق برخوردار شوند و پروتكل ها و توصيه هاي پزشكي خاصي براي اين دوره از زندگي بيمار و اطرافيانش وجود دارد. توصيه هاي ديني ارزشمند و عميقي نيز براي مديريت اين دوره از زندگي بيمار و اطرافيانش در همه فرهنگ ها و به ويژه دين اسلام وجود دارد و به طور اساسي بايد تاكيد كرد كه درك كادر پزشكي از برداشت هاي بيماران و اطرافيان بيماران از مرگ و مفهوم آن، كمكي ارزنده براي كادر پزشكي براي مديريت لحظه و واكنش هاي بيماران براي گذر آرام از اين مرحله پرتلاطم محسوب مي شود، البته مباني و كليات نتيجه گيري هاي فوق و مفاهيم مشابه با اين موارد، به صورت مشترك در باورهاي اكثر فرهنگ ها و جوامع بشري وجود دارد.