مقايسه وضعيت بدني زنان تكواندوكار نخبه با غيرورزشكاران

اختصاصي بودن تمرين هاي ورزشي يكي از عوامل مهمي است كه مي تواند بر نظام اسكلتي عضلاني تأثير گذار باشد. هدف اين تحقيق، مقايسه ميزان انحراف وضعيتي ستون فقرات و اندام تحتاني در زنان تكواندو كار با غير ورزشكاران است. 50 زن تكواندوكار داراي كمربند مشكي و 50 غيرورزشكار آزمودني هاي تحقيق را تشكيل دادند. براي اندازه گيري كايفوز و لوردوز از خط كش منعطف و براي تعيين ميزان زاويه سربه جلو و اسكوليوز از روش فتوگرامتري و براي ارزيابي ناهنجاري هاي زانو و پا نيز به ترتيب از كوليس و روش افت ناوي استفاده شد. به منظور مقايسه دو گروه از آزمون تي مستقل استفاده شد. نتايج آزمون تي مستقل نشان داد كه مقدار لوردوز كمري (47/90درجه) در تكواندوكاران به طور معناداري بيشتر از غير ورزشكاران (44/04درجه) است. همچنين، مقدار انحناي جانبي ستون فقرات (اسكوليوز) (3/52درجه) در تكواندوكاران به طور معناداري بيشتر از غيرورزشكاران است، ميزان فاصله كنديل داخلي ران نيز در تكواندوكاران (3/26سانتي متر) به طور معناداري بيشتر از غير ورزشكاران (1/91سانتي متر) بود. اما بين ميزان سر به جلو، كايفوز، فاصله قوزك داخلي پا و افت ناوي در دو گروه تفاوت معناداري ديده نشد (0/05 P ). براساس نتايج تحقيق مي توان اظهار كرد كه ورزش تكواندو به علت نوع تمرين هاي رايج مي تواند بر وضعيت بدني ورزشكاران تأثير بگذارد.