ارتباط بين هوش‌هيجاني و جهت‌گيري ورزشي مردان ورزشكار برتر رشته‌هاي برخوردي

مقدمه: بي شك توانمندي ها و شايستگي هاي اجتماعي و هيجاني از عامل هاي تعيين كننده و تأثيرگذار بر كيفيت روابط اجتماعي و موفقيت در حوزه هاي گوناگون زندگي و حرفه اي به شمار مي روند. هدف: هدف از اين پژوهش بررسي ارتباط بين هوش هيجاني و جهت گيري ورزشي مردان برتر رشته هاي برخوردي بود. روش: روش پژوهش توصيفي همبستگي و جامعۀ آماري آن را كليۀ ورزشكاران مرد برتر رشته هاي برخوردي (هندبال، كونگ فو، كاراته، فوتسال، و بسكتبال) استان كردستان تشكيل مي دادند. كه به صورت تمام شمار تعداد 100 نفر در اين پژوهش شركت كردند. روش هاي آماري شامل آزمون هاي فريدمن، همبستگي پيرسون و مدل سازي معادلات ساختاري بود. يافته ها: يافته ها نشان داد كه خود تنظيمي و تمايل به پيروزي به ترتيب انتخاب غالب ورزشكاران در بين مؤلفه هاي هوش هيجاني و جهت گيري ورزشي است. بين هوش هيجاني و جهت گيري ورزشي، رابطۀ مستقيم و معناداري وجود داشت، همچنين هوش هيجاني، قابليت پيش بيني جهت گيري ورزشي را دارد. نتيجه گيري: براساس يافته هاي اين پژوهش، هوش هيجاني از جمله مهمترين عوامل تعيين كننده جهت گيري ورزشي به شمار مي رود و نشان مي دهد كه افزايش قابليت جهت گيري در محيط هاي ورزشي، تابع توان بالاي ورزشكاران در داشتن هوش هيجاني است