پيش‌بيني نشانه‌هاي افسردگي بر اساس انعطاف‌پذيري شناختي، نشخوار فكري و ذهن‌آگاهي در دانشجويان

مقدمه: هدف پژوهش حاضر پيش بيني نشانه هاي افسردگي بر اساس انعطاف پذيري شناختي، نشخوار فكري و ذهن آگاهي در دانشجويان بود. روش: طرح پژوهش حاضر از نوع توصيفي همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي تبريز مشغول به تحصيل در سال 94-1393 بود كه از بين آنها 180 نفر به صورت نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. آزمودني ها، پرسش نامه هاي انعطاف پذيري شناختي (CFI)، افسردگي بك 2 (BDIII)، نشخوار فكري (RRS) و پرسش نامه ي ذهن آگاهي فرايبورگ را تكميل نمودند. براي تحليل داده ها از تحليل رگرسيون چندگانه استفاده گرديد. يافته ها: نتايج نشان داد كه بين انعطاف پذيري شناختي و خرده مقياس هاي آن با افسردگي همبستگي منفي و معني دار (P 0.001). و بين نشخوار فكري با افسردگي همبستگي مثبت و معني دار وجود دارد(P 0.001) رابطه بين ذهن آگاهي با افسردگي منفي و معني دار بود(P 0.001) نتايج تحليل رگرسيون نشان داد كه اين متغيرها در مجموع 57 درصد افسردگي را تبيين مي كنند. نتيجه گيري: يافته هاي پژوهش حاضر تلويحات درماني مبني بر آموزش انعطاف پذيري شناختي از طريق درمان شناختي رفتاري و همچنين، آموزش ذهن آگاهي بر كاهش نشخوار و نشانه هاي افسردگي دارد.