اثربخشي آموزش خود دلگرم سازي شوناكر مبتني بر نظريه آدلر بر راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان در زنان سرپرست خانوار

اين پژوهش با هدف بررسي تاثير آموزش خود دلگرم سازي بر راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان زنان سرپرست خانوار، سراي محله شهرداري تهران اجرا شده است .روش پژوهش ، نيمه آزمايشي و در قالب پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل مي باشد .نمونه آماري شامل 18 نفر از زنان سرپرست خانوار مي باشد كه به روش نمونه گيري داوطلبانه در دسترس انتخاب شدند . و اين تعداد به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين گرديدند . گروه آزمايش در معرض آموزش خوددلگرم سازي ، در 10 جلسه 120 دقيقه اي قرار گرفتند و گروه كنترل نيزهيچ آموزشي دريافت نكردند .دو گروه ، قبل و بعد از مداخله آموزشي به وسيله پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان ( CERQ ) ، مورد ارزشيابي قرار گرفتند .داده هاي جمع آوري شده با آزمون تحليل كوواريانس چند متغيره (مانكوا)، مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت . يافته ها : نتايج به دست آمده نشان داد كه بين گروه آزمايش و گروه كنترل تفاوت معنا داري وجود دارد و اين تفاوت به سود گروه آموزش ديده مي باشد . به اين صورت كه آموزش خوددلگرم سازي تفاوت معني داري دراستفاده از راهبردهاي تنظيم شناختي هيجان بين دو گروه مورد مطالعه نشان داد . نتيجه گيري : آموزش خوددلگرم سازي به عنوان يك مهارت ، موجب افزايش استفاده از راهبردهاي شناختي پذيرش ، تمركزمجدد مثبت ، و ارزيابي مجدد مثبت ، ديدگاه پذيري ، و نيز كاهش استفاده از راهبردهاي شناختي ملامت خويش و نشخوارگري ، شده است . بنابراين جهت توانمند سازي روان شناختي و متعاقب آن ، تنظيم شناختي هيجان زنان سرپرست خانوار ، اين آموزش در كنار ساير حمايت هاي اقتصادي و اجتماعي ، توصيه مي گردد .