تأثير مداخله رهياري كيفيت زندگي بر شجاعت روانشناختي و خود تعيين گري

هدف: هدف مطالعه حاضر ارائه مداخله رهياري كيفيت زندگي سفارشي و فرد به فرد بر اساس نظريه خود تعيين گري، براي بزرگسالان حرفه اي در حال گذار، و مطالعه ميزان تغييرات فردي انگيزه و شجاعت در طول روند رهياري بوده است. روش: در اين مطالعه از طرح مطالعه موردي چندگانه كه ريشه در نظريه خود تعيين گري داشته، استفاده شده و تغييرات انگيزه و شهامت روانشناختي در طول مداخله رهياري كيفيت زندگي 8 هفته اي، بررسي گرديده است. هشت بزرگسال در شش جلسه يك ساعته رهياري تلفني شركت نمودند. منابع داده ها شامل اطلاعات حاصل از يك پيشآزمون، نتايج استفاده از پرسشنامه قبل و بعد از بررسي، يادداشت هاي ميداني و رونوشت مصاحبه پس از جلسه مي باشد. روند رهياري، شامل شش جلسه تلفني، استفاده از گزارش هاي پروفايل و منابع HeartMath بود. ياقته ها: آناليز كيفي ميانموردي توصيف مي كند كه حمايت رهياري زندگي يكپارچه نگر از شركت كنندگان در ابراز شجاعت روانشناختي و تسهيل حركت به سمت خود تعيين گري مي باشد. نتيجه گيري: اين مطالعه چگونگي تأثير مداخله رهياري مبتني بر نظريه خود تعيين گري، بر احساس خود مختاري شخصي، ارتباط و شايستگي فرد نشان داد.