نقش بي نظمي هيجاني، افكار تكرار شونده منفي، عدم تحمل بلاتكليفي و اجتناب تجربه گرايانه در پيش بيني كمالگرايي مثبت و منفي

مقدمه: پژوهش حاضر نقش پيش بيني كنندگي بي نظمي هيجاني، عدم تحمل بلاتكليفي، اجتناب تجربه گرايانه و افكار تكرار شونده منفي را در كمال گرايي مثبت و منفي، بررسي مي كند. روش: در يك طرح پژوهش مقطعي، 412 دانشجوي كارشناسي دانشگاه تهران، علامه طباطبايي و خوارزمي با استفاده از نمونه گيري در دسترس در اين پژوهش شركت كردند. اين دانشجويان مقياس كمال گرايي مثبت و منفي (PANP)، پرسشنامه افكار تكرار شونده منفي (RNTQ)، مقياس مشكل در تنظيم هيجان (DERS)، مقياس عدم تحمل بلاتكليفي (IUS) و پرسشنامه اجتناب تجربه گرايانه (MEAQ) را تكميل كردند. تجزيه و تحليل داده ها با روش همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه انجام شد. يافته ها: تمام متغيرهاي پژوهش به غير از اجتناب تجربه گرايانه به طور معني داري با كمال گرايي مثبت و منفي ارتباط داشتند. تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد مدل پيش بيني كمال گرايي مثبت به ترتيب شامل بي نظمي هيجاني، عدم تحمل بلاتكليفي و افكار تكرار شونده منفي است و مدل پيش بيني كمال گرايي منفي به ترتيب شامل عدم تحمل بلاتكليفي، افكار تكرار شونده منفي و بي نظمي هيجاني است. اين متغيرها به طور كلي قادر به پيش بيني 11/5 درصد از كمال گرايي مثبت، 44/4 درصد از كمال گرايي منفي هستند. نتيجه گيري: كمال گرايي مثبت و منفي دو مدل ساختاري متفاوتي هستند كه سازوكارهاي شناختي، هيجاني و رفتاري دارند.